Bac

เมื่อปีก่อนทีมงานและผองเพื่อนได้ไปอัพเกรดลิ้นเป็น 4K ที่ร้านรสดีเด็ดสาขาสามย่าน ซึ่งเป็นของเฮียนพ จนทำเอาใครหลายคนลิ้นเสียไม่สามารถไปกินปิ้งย่างที่อื่นได้อีก เพราะรู้สึกเคยตัวกับความอร่อยของที่นี่ไปแล้ว มาคราวนี้ปี 2016 ก็ได้ข่าวว่าเฮียนพและป๋ากุ้งของเราได้พยายามสรรหาของอร่อยมาให้เราได้สัมผัสเป็นบุญลิ้นอีก ก็เลยได้เวลารวมพลขนหมู่คณะไปถล่มกันอีกที รสดีเด็ดสาขาสามย่าน หรือที่รู้จักกันอีกชื่อคือ “รสดีเด็ด by นพ” ซึ่งถ้าเล่าประวัติเดี๋ยวจะยาวแต่เอาเป็นว่าชื่อนี้เป็นตำนานมาหลายสิบปี ตั้งแต่รุ่นคุณพ่อจนมาถึงรุ่นเฮียนพ ซึ่งพี่น้องแต่ละคนก็นำชื่อนี้ไปต่อยอดในแบบของตัวเอง ส่วนสาขาที่เฮียนพดูแลมี 2 ที่คือ ประตูน้ำและสามย่าน แต่ที่สามย่านจะพิเศษกว่าสาขาอื่นตรงที่มีส่วนของปิ้งย่างด้วยนั่นเอง ถ้าใครยังไม่รู้จักปิ้งย่างร้านนี้ แนะนำให้ย้อนไปอ่านที่รีวิวเก่าก่อนเพื่ออรรถรสแห่งความหิวที่ดียิ่งขึ้น สิ่งหนึ่งที่อาจไม่ใช่เรื่องพิศดารอะไรแต่ทำได้ดีก็คือการเลือกใช้เตาแบบดูดควัน ทำให้ควันไม่คลุ้งฟุ้งทั่วห้องให้กลิ่นติดเสื้อ และน้ำอัดลมที่เป็นบุฟเฟ่ต์เทจากขวดจริงๆ ไม่ใช่แบบเจือจางผสมให้เสียรสชาติ แม้ว่าผมจะเป็นสายเนื้อขนานแท้ ที่แทบไม่ต่างจากนายพรานที่พกหน้าไม้เข้าป่าหวังล่าเนื้อ แต่ระหว่างทางผมก็นิยมแวะชิมเมนูโปรดอย่างซุปเนื้อรสเผ็ดที่มีกลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์กับรสชาติที่ไม่จัดเกินไป บวกกับความนุ่มของเนื้อในถ้วยซุปแล้วมันสุดจะบรรยายจริงๆ รวมถึงไข่ตุ๋นฝีมือป๋ากุ้งที่ไม่เหมือนใครเพราะความเนียนและนุ่มจนแทบจะเหมือนขนมพุดดิ้งแบบว่ากลืนได้ลื่น ก็ยังมีมันบดที่เป็นสูตรเฉพาะตัวแบบที่มีความหวานนุ่มและใส่ส่วนผสมอื่นให้เคี้ยวกันหนึบหนับ …นอกจากเมนูที่เป็นสูตรเฉพาะของทางร้าน ก็มีเมนูง่ายๆ อย่างปูอัดกับวาซาบิให้กินเล่นระหว่างรอพิธีอัญเชิญเนื้อมาลงเตา แม้ว่าจะมีพริก กระเทียมและมะนาวไว้ให้สำหรับปรุงรสน้ำจิ้ม แต่ผมก็มักเลือกที่จะไม่ปรุงเพราะถ้าชิมอย่างละเมียดแล้วจะรู้ว่าน้ำจิ้มของที่นี่มีรสกลมกล่อมกว่าร้านทั่วไป…

ถ้าพูดถึงร้านแกงกะหรี่ที่คนไทยคุ้นชิน ผมเชื่อว่าหลายคนคงนึกถึง CoCo ICHIBANYA และน้อยคนที่จะรู้จัก Camp Curry แต่ปัญหาเกิดตรงที่คนส่วนใหญ่ไม่รู้ว่าแกงกะหรี่ CoCo ICHIBANYA ทำจากเนื้อวัว!!! ( ยกเว้นแกงกะหรี่หมู ที่รู้เพราะเค้าเขียนหมายเหตุเล็กๆ ไว้ในเมนู ) …ซึ่งหลายคนไม่กินเนื้อวัวก็ช็อคตามกันไป จนกระทั่งมีคนแนะนำร้าน Camp Curry ให้รู้จักซึ่งร้านนี้มีสไตล์ที่แตกต่างจาก CoCo ICHIBANYA อย่างสิ้นเชิง แบบที่เรียกว่าเทียบกันไม่ได้เพราะเป็นคนละแนว แต่คำว่า Tokyo’s Best Curry ก็คงยืนยันได้ถึงความอร่อยในแบบฉบับญี่ปุ่นแท้ๆ ได้เป็นอย่างดี ผมได้สอบถามประวัติความเป็นมาคร่าวๆ ของทางร้าน ก็ได้ข้อมูลว่าเจ้าของ Camp Curry มีแนวคิดอยากพัฒนาแกงกะหรี่ให้มีคุณภาพ เพราะถ้าพูดถึงข้าวแกงกะหรี่ คนก็มักนึกถึงประเทศญี่ปุ่นเลยอยากทำให้คนนึกถึงภาพลักษณ์ดีๆ ไม่ใช่นึกถึงความเป็น Junk…

อาจเรียกได้ว่าผมเป็นผู้บุกเบิกร้านอาหารญี่ปุ่นไดกงให้เป็นที่รู้จักของโลกออนไลน์ก็ว่าได้ ถึงขั้นว่าช่วงต้นปี 2014 ถ้าค้นหาคำว่า “ไดกง“ ก็จะเห็นเว็บผมเป็นอันดับแรก และหลังจากนั้นผมก็ยกให้เป็นหนึ่งในร้านอาหารญี่ปุ่นในดวงใจจนถึงปัจจุบัน ย้อนไปเมื่อปี 2014 สารภาพกันตามตรงว่าตอนนั้นผมไปทำธุระแถวแยกมิสทีน เลยคิดว่าลองเสี่ยงดวงกับร้านนี้ดู ซึ่งผมกับเพื่อนก็ไม่ได้คาดหวังอะไรกับร้านอาหารญี่ปุ่น no name แบบนี้ แต่การเสี่ยงดวงครั้งนั้นมันเหมือนกับการเปิดโลกใหม่ ที่ทำให้ผมได้พบกับร้านอาหารญี่ปุ่นที่ราคาไม่แพงแต่คุณภาพดีกว่าร้านดังในห้างบางแห่งซะอีก สาขาร้านไดกง อาหารญี่ปุ่น กลับมาอีกครั้งในปี 2016 ก็พบว่าร้านไดกงได้เติบโตแตกกิ่งก้านสาขาออกไปหลายร้าน แต่ร้านที่เป็นแบบฉบับดั้งเดิมของ “พี่ยู” มีเพียง 2 สาขาเท่านั้น ซึ่งตั้งอยู่ที่ซอยมิสทีนรามคำแหง และ เคหะร่มเกล้า ( อยู่ใกล้บิ๊กซี เคหะร่มเกล้า ) หรือติดต่อได้ที่เฟซบุ๊คนี้ อัพเดทปี 2017 เพิ่มสาขาลาดกระบังอีกที่ครับ คุณภาพประทับใจ สาเหตุที่ผมเจาะจงเลือกสาขาที่พี่ยูดูแล…

ในคืนที่เฮฮาปาร์ตี้แบบสติหลุดลอย ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นพร้อมกับคำว่า “มีร้านเปิดใหม่แถวบ้าน เดี๋ยวเลี้ยงเอง เจอกันพรุ่งนี้ 11 โมงร้าน ติ่ง ไท้ ฝู สัมมากรนะ” แล้วก็วางสายโดยไม่เปิดโอกาสให้ผมได้ขัดขืน ทิ้งไว้แต่ความมึนงงว่านี่คือคำเชิญชวนหรือมันเป็นคำสั่งจากเพื่อนรักวะเนี่ย! เรามันก็คนรักเพื่อนเลยต้องถ่างตาตอนเช้า ต่อสู้กับความแฮงค์และแอลกอฮอล์ในเส้นเลือด ขยี้ตา ทุบหัวตัวเองตั้งแต่สมุทรปราการ จนมาถึงสุขาภิบาล 3 เพื่อข้าวฟรีหนึ่งมื้อ ที่มิได้ไถ่ถามความสมัครใจในตัวผมเลยแม้แต่น้อย ที่จริงผมเคยไปร้านติ่ง ไท้ ฝู มาแล้ว เพียงแต่ครั้งนั้นเป็นสาขารามคำแหง แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนที่ผ่านมา เพราะคุณเพื่อนรักบอกไว้ว่าจะเลี้ยงข้าว แต่พอมาถึงมันก็จับกล้องยัดมือแล้วบอกว่า “ถ่ายรูปแล้วรีวิวให้ด้วยนะ” …ใช่ครับ อย่างที่คุณคิดนั่นล่ะ โดนมันหลอกใช้! ที่ร้าน ติ่ง ไท้ ฝู สาขาสัมมากร ให้บรรยากาศเหมือนผมเป็นเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ ที่เดินสโลวโมชั่นเข้าร้านอาหารเล็กๆ ที่มีเพียง 7-8 ที่นั่ง กับพ่อหนุ่มที่โชว์ทำเส้นสดผ่านกระจกหน้าร้าน เมนูแรกที่ถูกยกมาวางบนโต๊ะคือแตงกวาน้ำมันงา…

Kyochon หรือเรียกว่า “เคียวโชน” เป็นอีกหนึ่งร้านไก่ทอดเกาหลีที่เข้ามาทำตลาดในบ้านเรา ซึ่งจริงๆ แล้วร้านนี้เปิดในแดนกิมจิมาตั้งแต่ปี 1991 จึงอาจบอกได้ว่าที่นี่เป็นต้นตำหรับแท้ๆ สำหรับเรื่องไก่ทอดเกาหลีก็ว่าได้ โดยครั้งเมื่อมาเปิดตัวที่ไทยครั้งแรกได้นำ Brand Ambassador “ลี มินโฮ” มาด้วย ซึ่งวันก่อนทางแอดมินนัวเนียก็ได้รับเกียรติจากทางเคียวโชนให้ไปทดลองชิมกัน ซึ่งต้องบอกว่าน่ากินและรสชาติอร่อยเลยล่ะครับ สำหรับร้านเคียวโชนที่เราไปลองกันวันนี้ตั้งอยู่ที่สยาม ในตัวตึกดิจิตอล เกตเวย์ ชั้นล่างสุด ทางด้านหลัง เป็นร้านออกจะแคบสักหน่อย ด้วยตัวห้างเป็นแนวยาว แต่ที่นั่งก็มีเยอะพอตัวเพราะมีถึง 2 ชั้น ด้วยกัน แต่ชั้นสองเนี่ยต้องเดินขึ้นบันไดจากในร้านขึ้นไปนะ ไม่มีบันไดเลื่อน สำหรับโต๊ะในร้านจะเป็นโต๊ะไม้ เก้าอี้ไม้ทั้งหมด จะไม่ใช่เบาะนุ่มๆ ครับ คือเบาะนุ่มๆ ก็มีแหละ แต่มีแค่บางโต๊ะเท่านั้น ซึ่งโต๊ะส่วนใหญ่จะเป็นสำหรับ 2-4 ท่าน ทางเดินขึ้นชั้น…

นับเป็นรีวิวเก็บตกอีกชิ้น เนื่องจากผองเพื่อนบล็อกเกอร์ได้ยกพลไปถล่มร้านรสดีเด็ดกันพักใหญ่ แต่ผมก็พึ่งจะว่างมานั่งเรียบเรียงซึ่งถ้าเป็นรีวิวที่ไม่เด็ดพอก็คงแกล้งลืมไปแล้ว แต่สำหรับร้านนี้แกล้งลืมคงไม่ได้ เพราะดีจนอยากบอกต่อจริงๆ ครับ ตอนแรกผมก็ไม่เข้าใจนักว่ารสดีเด็ดเนี่ยมีกี่สาขา เป็นเฟรนไชน์หรืออะไรยังไง เพราะผมก็เคยไปกินก๋วยเตี๋ยวรสดีเด็ดที่สยามก็รู้สึกเฉยๆ ไม่ได้ตื่นเต้นอะไร จนได้นั่งคุยกับเฮียนพเจ้าของร้านถึงได้ข้อมูลว่า รสดีเด็ดเป็นร้านตั้งแต่รุ่นคุณพ่อแล้วครับ เฮียนพจัดว่าเป็น generation ที่ 2 และก็เหมือนว่าพี่น้องแต่ละคนก็แยกย้ายไปเปิดร้านชื่อเดียวกัน …แต่จากที่เพื่อนๆ สายกินของผมได้สำรวจมา ก็ลงความเห็นว่า รสดีเด็ด by นพ นี่แหละที่สุดแล้ว หลายคนคงรู้ว่ารสดีเด็ดขึ้นชื่อเรื่องก๋วยเตี๋ยวเนื้อ แต่ไม่กี่เดือนก่อนเฮียนพได้จับมือกับพ่อครัวประสบการณ์สูงอย่าง เชฟ อมร ที่ฝึกวิชาอยู่ที่ญี่ปุ่นนานกว่า 25 ปี และเปิดไลน์อาหารปิ้งย่าง …ที่สำคัญคือมีแบบบุฟเฟ่ด้วยสิ ราคาบุฟเฟ่เมื่อเทียบกับเมนูอาหารที่มีก็ถือว่าไม่แพงเลย กับเรทราคาดังนี้ มีเวลาให้ถลุงกันทั้งหมด 1.30 ชั่วโมง พร้อมกับโปรโมชั่น “มา…

มานั่งนึกดูคิดว่าผมไม่มีโอกาสเข้าร้าน OOTOYA นานเกินปีแล้วล่ะ แต่บังเอิญว่าเพื่อนบล็อกเกอร์มาชวน เพราะว่าที่ร้านมีเมนูใหม่ให้ลอง ก็เลยได้โอกาสเดินเข้าร้าน OOTOYA อีกครั้ง ตามข้อมูลที่ได้มาคือ OOTOYA นำเสนอ 4 เมนูใหม่คือ ซึ่งส่วนตัวแล้วผมเป็นคนชอบกินปลามากมายครับ ไม่ว่าจะกินดิบๆ แบบซาซิมิ หรือนึ่ง ทอด ต้ม ปิ้ง ย่าง อะไรก็ชอบหมดยกเว้นการเอามาทำในลักษณะคล้ายสเต็ก หรือย่างในลักษณะนี้ และพลิกเมนูดูไปมาก็ลังเลระหว่าง หมูหมักซอสโชยุคโคจิกย่างถ่าน กับ ไก่ทอดในน้ำซุปหอมใหญ่กับหัวไชเท้าฝน ( ชื่อจะยาวไปไหน ) แต่สุดท้ายก็สั่งไก่ทอดในน้ำซุปหอมใหญ่กับไชเท้าฝน เนื่องด้วยมันดูมีความน่าสนใจมากกว่าเมนูอื่น ราคาโดยประมาณของ 4 เมนูนี้อยู่ระหว่าง 200-400 บาท ซึ่งเมนูที่ผมสั่งไปถือว่าราคาคุ้มที่สุดแล้วล่ะ แต่ที่ทำผมงงเล็กๆ ก็คือเพื่อนบอกว่าเมนูที่ว่ามาเนี่ยมันไม่ใช่ของใหม่ซะทีเดียว…